Choć nie wykonał żadnego ruchu, Prunella doznała uczucia, że znalazł się jeszcze bliżej niż poprzednio. - Sądzę, milordzie... - zaczęła. Nagle ku jej zdumieniu ramiona hrabiego objęły ją, a jego usta spoczęły na jej ustach. Przez moment była tak zaskoczona, że nie uczyniła żadnego ruchu. Potem
Pinang jest niewielką wysepką położoną na północnym krańcu Cieśniny Malakka, stanowiącą chyba najpiękniejsze miejsce na ziemi. Omywają ją ciepłe przejrzyste wody Oceanu Indyjskiego. Wyspa posiada złociste plaże, za którymi chwieją się pióropusze palm kokosowych. To właśnie Pinang zasiedlali
- Ma dziewczyna szczęście - usłyszała męski głos. Telma rozpoznała głos kochanka macochy Ryszarda Leitba, do którego od razu poczuła niechęć, kiedy pojawił się w ich domu trzy miesiące temu. - Musimy coś z tym zrobić - rzekła Denise Fernburst. - Co mianowicie? - zapytał Ryszard obojętnym tonem. -
Wpatrywała się w jego twarz, choć w ciemnościach trudno było cokolwiek zobaczyć. czuła jednak instynktownie, że przyglądał jej się życzliwie i chce jej dopomóc w miarę swoich możliwości. -Jak pan mnie odnalazł?-zapytała. - Skąd pan wiedział, że tu będę ? -Domyśliłem się ,że w tak piękną noc zechce
- To cudowne, że... proponuje mi pan małżeństwo, ale ja... nie mogę się na to zgodzić. - Czemu? - zapytał markiz. - Kocham cię, Idyllo. Nigdy jeszcze nie prosiłem o rękę żadnej kobiety. Nie kochałem też nikogo tak jak ciebie. Ponieważ nic nie mówiła, dodał: - Kiedy biegłem nocą, uświadomiłem sobie,
Hrabia Kinsclare wplątawszy się w skandal towarzyski z lady Bullington, bez entuzjazmu zamierza uciec z nią zagranicę. W tej sytuacji pojawienie się w domu, jego córki Imerldy, która opuściła pensję w nietypowym trybie, jest sporą niedogodnością. Po wyjeździe ojca, wbrew jego postanowieniom,
Iwar Harlingtorn, najmłodszy pułkownik brytyjskiej armii księcia Wellingtona, niespodziewanie dziedziczy tytuł księcia wraz ogromnym majątkiem. Bezpośrednim jego spadkobiercą, jako że jeszcze nie założył rodziny, jest kuzyn Jason - bardzo nieciekawa postać. Co ciekawa, kuzyn już się zapożycza pod
"- Czekam, lady Antonio - powiedział książę z nutą zniecierpliwienia w głosie. - Myślę... - zaczęła Antonia z wahaniem - mam nadzieję, że nie będzie mi poczytane za impertynencję przypuszczenie, iż zamierza pan dziś po południu oświadczyć się o rękę mojej siostry... Po chwili milczenia książę
Wpatrywała się w niego szeroko otwartymi oczami, jak urzeczona. - Czy tęskniłeś za mną? - zapytała. - Jest to jedna z rzeczy, o których chciałem z tobą porozmawiać - rzekł. - Dlatego tak bardzo zależało mi, żeby cię odnaleźć. - Naprawdę chciałeś... mnie odnaleźć? Uśmiechnął się, a ona pomyślała, że
